დღე, როდესაც დანიელმა სეირნაში ჩანთით შევიდა და მკითხა, ხომ არავინ აყვანდა მის ბებიას, მთელი
ჩვენს კედელთან მეზობელი ასაკიანი კაცი ყოველ საღამოს 7 საათზე განუწყვეტლივ აკაკუნებდა, და ჩვენ პოლიციაში
ნათქვამი, რომელსაც მოხუცმა მამაკაცმა ჩემი საკრედიტო კალათაში ჩააგდო, მხოლოდ სამი სიტყვა ჰქონდა: „დახმარება ჩემი
ბიჭუნა, რომელიც დეკემბერში ყოველთვის სახლში კარგ ხელთათმანებს აბრუნებდა, და ერთი წყვილი, რომელმაც მისი მამა
დილა, იმ დღეს, როცა ლეო ფანჯარასთან დალოდებას შეწყვიტა, ემამ გააცნობიერა, რომ მისი მამა არასდროს
ხანდაზმული მამაკაცი, რომელიც κάθε კვირას თავშესაფარში მოდის და იმავე ძაღლს ეკითხება, რომელიც არავის სურს,
ძველი კაცი ზუსტად ყოველ პარასკევს დაკარგულ ნივთთა სამსახურში ერთ და იმავე გადახლოალ ფოტოთი დადიოდა,
ბატონი სანდა ყოველ საღამოს საბავშვო ბაღის ღობესთან მოდიოდა. ერთ დღეს მასწავლებელმა, ემა, გაჰყვა და
მესამე დილით მამის დაკრძალვიდან, მივხვდი, რომ ფანჯრის კუთხეში, ძველ მაცივარზე, იყო თავსახურად დაწებებული კონვერტი,
პარკის სკამზე მჯდომი ქალი კანკალებდი ხელებით გამუდმებით აჭმევდა თუთიყუშებს, სანამ ემა არ მიხვდა, რომ
დღე, როდესაც ემა თავის გარდაცვლილი დედის პალტოში პატარა ნოტი აღმოჩნდა, ბოლოს მიხვდა, რატომ შეწყვიტა
დაბერებული კაცი ყოველ საღამოს პარკის სკამზე მარტო იჯდა პატარა ლურჯი ზურგჩანთით, სანამ ერთ დღეს