როდესაც ყავის მაღაზიის მენეჯერმა დამემუქრა, რომ ჩემს მტირალ ბავშვთან ერთად ცივ ქარში გადამაგდებდა, მეგონა,
იმ ღამეს, როდესაც ჩემი 12 წლის ვაჟი საუკეთესო მეგობრის დაკრძალვიდან დაბრუნდა, ერთი სიტყვაც არ
როდესაც მოკლე მივლინებაში წავედი, მშვიდად მივლინებაში წასვლისას დედაჩემი, რომელიც კიბოს მკურნალობას გადიოდა, ჩემს ქმარს
როდესაც ჩემმა მომავალმა რძალმა, კარამ, ჩემი ფრთხილად მოწყობილი ეზო ნანგრევების გროვად აქცია, რათა თავისი
მეგონა, სწორად ვიქცეოდი. ჩემი ექვსი წლის ვაჟი იმ ადამიანს მივანდე, რომელსაც ოჯახის წევრად მივიჩნევდი.
მეოთხე შვილის დაბადებიდან სამი თვის შემდეგ, პრაქტიკულად გამოფიტული ვიყავი. ძილი ფუფუნება იყო, ცხელი საჭმელი
ყველაფერი იმ დღეს დაიწყო, როდესაც ჩემმა შვილმა, რაიანმა, სახლში თითქმის ოცი წლით უფროსი ქალი
როდესაც არიას პირველი შვილი, დეივი, მშობიარობა დაეწყო, მას ვერ წარმოედგინა, რომ ქმარი საავადმყოფოში მიატოვებდა
არასდროს მიფიქრია, რომ ქორწილის დაგეგმვა მაიძულებდა, ეჭვი შემეპარა იმ ქალში, რომელზეც დაქორწინება მინდოდა. 45
მე მარგარეტი ვარ. არასდროს მიფიქრია, რომ ჩემი ცხოვრება ასე წარიმართებოდა. მე ყოველთვის მშვიდი ადამიანი
მე რაილი მქვია. 28 წლის ვარ, შვიდი თვის ორსული და სრულიად მარტო. როდესაც ბავშვის
არასდროს მიფიქრია, რომ ასეთ რამეს დავწერდი. არ ვარ ისეთი ტიპი, ვინც პირად ცხოვრებაზე საუბრობს,