დრამა
ჩემი ქმარი ოთხშაბათს გარდაიცვალა. პარასკევს დავპოვე მისი მეორე ოჯახი. მე სამზარეულოს იატაკზე მჯდომარე ვიდექი,
ჩემმა ქალიშვილმა თავისი საკუთრი სამზარეულოში უცნობს ‘მამა’ შეარქვა. ეს იყო შაბათის დილა. მე ფაფების
ჩემმა ქმარმა სამშაბათს დაიღუპა. პარასკევს, მისი მეორე ოჯახი აღმოვაჩინე. მარკი სამუშაოდან შინ ბრუნდებოდა, როცა
ხანდაზმული კაცი ყოველდღე ზისდა ერთსა და იმავე სკამზე ეზოში, პატარა ცისფერ ჩანთას ხელს არ
ძველი მამაკაცი ყოველდღე შუადღისას სკოლის ღობეზე იდგა, სანამ ერთ დღეს ჩემი ბიჭი სახლში არ
ბიჭი, რომლის გაკვეთილზეც ყველას ეგონა, რომ სკოლაში პური ნაყიდი იპარავდა, სინამდვილეში მთლად სხვაგვარად მოქმედებდა:
ბიჭი, რომელიც დილის 3 საათზე ჩემს კარებზე მუდმივად რეკავდა და ის ბოლო ფრაზა, რომელსაც
დღეს, როცა დანიელმა დედა სუპერმარკეტის პარკინგზე დატოვა, თავის ყველაზე საკუთარ თავს დაიჯერებინა, რომ მხოლოდ
მოხუცი კაცი, რომელიც ყოველ საღამოს სტადიონის სკამზე მარტოდმარტო იჯდა, თავის დღიურში რაღაც სახელებს იწერდა,
მოზრდილი კაცი ხელში ჩარჩოში ჩასმული ფოტოთი მოვიდა სკოლაში კონცერტზე, და როცა მას მასწავლებელი გასაძევებლად
მეზობელი ნერგი ჩახლართული დადუღდა ახალშობილს მამაჩემის საავადმყოფოს საწოლის გვერდით სკამზე და თქვა: „მას ახლა
ძველი კაცი ყოველდღე ცდილობდა დაესვა იმავე პარკის მოაჯირს, ლურჯი ზურგჩანთა მჭიდროდ ეჭირა ხელში და