ჩემი ვაჟი ჩემს სახელს სუპერმარკეტის შუაგულში მომაძახა.

ჩემი ვაჟი ჩემს სახელს სუპერმარკეტის შუაგულში მომაძახა.

ჩვენ სერალების ქუჩაზე ვდგომოდით. ის პატარა წითელ კალათას ხუჭავდა და ყუთებს უყურებდა. მოულოდნელად ჩემკენ მოიხარა და მშვიდად, გასაგებად მითხრა:

„დანილო, ამას ვიყიდით?“

ის რვა წლისაა. მე მქვია მარკი.

გავწყვეტ წარმართვა. გვერდით მდგარმა ქალმა თავი გამომატრიალა. მოვიცილე ღიმილი და ვუთხარი: „ნოა, მე მამა ვარ, არა დანილო.“

ის მხრები აიჩეჩა, თითქოს მნიშვნელობა არ ჰქონდა, და სერალი კალათაში დადო. „სახლში დედა დანილოს გიძახის, ამიტომ დამავიწყდა,“ თქვა.

კასისკენ მიმავალ გზაზე მის გამონათქვამს ჩავიჩურჩულე. „სახლში დედა დანილოს გიძახის.“ ჩემი ყოფილი ცოლის სახელი ემააა, მას ორი წლის წინ მეორე ქორწინება ჰქონდა. მისი მეუღლე დანილო ჰქვია.

თანამონაწილეობას ვუზიარებ მასთან. ერთი კვირა ჩემთან, ერთი კვირა მასთან ვტრიალებთ. ერთ ქალაქში ვცხოვრობთ. ეს შეთანხმება ქაღალდზე მარტივია.

მაგრამ ნოა არასდროს მომიძახია სხვა სახელი.

მანქანაში ის უკან ზის და ჩემს ძველ ტელეფონს სათამაშოდ იყენებს.

ყოველთვის ვკითხე მშვიდად: „გიყვარს დედას ახალ სახლში ყოფნა?“

ის თავის მხარს დაუქნია. „დიდი სახლია. აივნები გვაქვს. მოკვეთს ვჭამთ, მე, დედა და დანილო.“

„და როგორ მოიხსენიებ დანილოს?“ მკითხა.

ის გაურკვევლად უპასუხა, ჯერ კიდევ ნებადართული ამოხედა ეკრანს. „ზოგჯერ დანილო, ზოგჯერ მამა.“

ის სწრაფად უთხრა და დაამატა: „როცა მავიწყდება.“

ტრანსპორტი გაჩერებული იყო. ჩემი ხელები საჭეზე ედო, მაგრამ ვეღარ ვგრძნობდი მათ.

ხმას ვცდილობდი მშვიდად: „და რა ამბობს დედა?“

„ისიც იცინის,“ უპასუხა. „ამბობს, ‘ყველაფერი კარგადაა, ის მეორე მამასავითაა.'”

ის ღამე ნოა ადრე დაწვა ჩემს დივანზე, ჯერ კიდევ წინდებში, ნახევრად საფარველით. ტელევიზორში ჩუმად ბავშვთა შოუ გადიოდა.

მე სამზარეულოს მაგიდასთან ვჯექი და ხელმოწერილი შეთანხმება მქონდა წინ. ყოველი მეორე კვირა ზუსტად განსაზღვრული, არდადეგები გავყოფილი.

როცა ხელი მოვაწერეთ, ადვოკატის ოფისში ხელი დავლახეთ. მაშინ სამართლიანი ჩანდა. ყველა ამბობდა, სწორად ვიქცევით, ზრდასრული ხალხი ვართ.

ტელეფონი დაიბირა. მესიჯი ემასგან: „ყველაფერი წესრიგშია ნოასთან? თქვა, რომ ჩუმად იყავი.“

სამჯერ დავწერე და წავშალე.

ბოლოს ვწერ: „დღეს დანილო დამიძახა.“

მესიჯის წერტილები ჩნდებოდა და ქრობოდა.

საბოლოოდ ემამ მიპასუხა: „აჰ, აქაც ზოგჯერ ასე იქცევა. სახელს ურევს. ეჩვევა.”

ეკრანს ვიყურებოდი. რვა წლის არის და ისევ ეჩვევა რაღაცის, რაც ჩვენ მისთვის დავგეგმეთ.

გადავრეკე. მეორე ზარზე უპასუხა. ფონზე ჭურჭლის ხმაურნი ისმოდა.

“ემა, დანილო მამას ეძახის?” ვკითხე პირდაპირ.

ის ამოისუნთქა, „ზოგჯერ. ვასწორებ. მაგრამ can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’tcan’tcan’tcan’tcan’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’t can’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcantcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’t can’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’t can’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’scan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’tcan’t”

სიმშვიდეში ნოას მსუბუქი სუნთქვა მისაღებიდან ისმოდა.

ვკითხე: „ჯერ კიდევ ლაპარაკობს ჩვენს ძველ ბინაზე?“

„არა ძალიან,“ თქვა ემამ. „ბავშვები ეჩვევიან. მას ყველაფერი კარგად აქვს, მარკ.“

ვუყურებდი ჩემს პატარა სამზარეულოს. ორი სკამი. ერთი თეფში ნარჩენების კაფელში. ნოას გაკეთებული სახლის ნახატი სამ ფიგურასთან ერთად მაცივარზე იყო ნაჭდევით დაკრული. ეს წინა წლის იყო. მაშინაც ხატავდა ჩვენ სამივეს ოჯახად.

“მგონი ის კარგადაა,” ვთქვი, “მე კი არა.”

ის ჩუმად იყო. მერე თქვა: “შენ კარგი მამა ხარ. ეს იცოდე.”

სიტყვები ვერ მეკუთვნოდა.

ტელეფონის გათიშვის შემდეგ დივნისკენ წავედი. საფარი ნოაზე მოვაწყვე. მისი თმა გაიზარდა. ემას მოსწონდა ასე, მე მისი მოკლედ ჭრა მიზიდავდა.

მისი ჩანთა იატაკზე ღია იყო. წიგნაკი ნახევრად ამოუღებელი. ფრთხილად მოვაშორე და გადავუსვი თავში.

ერთ გვერდზე სკოლაში გაკეთებული სავარჯიშო იყო: “ჩემი ოჯახი.”

ფრთხილად, დასაბუთებული წერილით დაიწერა:

“ვცხოვრობ დედასთან, დანილოსთან და კატასთან, მილოასთან. ასევე ვცხოვრობ მამასთან სხვა ბინაში. ორი სახლია ჩემთვის. ეს ცოტა აურზაურია, მაგრამ ჩემთვის ნორმალია.”

ქვემოთ დახატა ორი სახლი, ერთი დიდი მზით ზემოთ, მეორე პატარა ღრუბლით.

ჩემი სახლი მაშინღა იყო დახატული ღრუბლით.

შემდეგ გვერდზე სია იყო სათაურით: “რა უნდა წავიღო მამასთან.”

წარმოთქვა:

“1. ლურჯი ჰუდი 2. მათემატიკის წიგნი 3. კბილის ჯაგრისი 4. ჩასამტვრევი 5. ჩემი საყვარელი ბალიში (თუ დედა ამბობს ‘კი’) 6. მახსოვდეს უთხრა ‘მამა’, არა ‘დანილო.’”

ბოლო წარია ორჯერ ხაზგასმული.

დავჯექი იატაკზე წიგნაკთან. ტელევიზორი ოთახში რჩებოდა ლურჯად. კიდეში ვინმეს მანქანის სიგნალი ხმა დაირღვა და შეწყდა.

მას სია უნდა გაეკეთებინა, რომ მამას სახელი არ დაევიწყა.

დრამა არ იყო. არავინ ყვიროდა, არავინ მირტყავდა. იყო მხოლოდ ჩუმი ბიჭი, რომელმაც თავისი ცხოვრება ორ ნაწილად გაყო და ცდილობდა არავინ დაშავებოდა.

შემდეგ დილით გაცრეცილია გაიღვიძა, თითქოს არაფერი მომხდარა. ერთად ტოსტები ვჭამეთ. მან მითხრა მეცნიერების პროექტზე. გაიღიმა როცა მე მეორე ნაჭერი დავწვავე.

სკოლაში მიმავალ გზაზე გადასასვლელზე ჩემი ხელი განზე აიღო. „ნახვამდის, მამა,“ თქვა ხმამაღლა და გასაგებად.

თავი დავუქნიე. „პარასკევამდე.“

მეგობრებთან ჩქარობდა.

ვუყურებდი, როგორ გაერთიანდა ჯგუფში და სწრაფად შეერთდა. მასწავლებელმა ხელი გამიხსნა. მეც გავუღიმე და მანქანის ადგილას გავედი.

ტელეფონში კალენდარი გავხსენი და ფერადი ბლოკები დავათვალიერე. ყვითელი ჩემი კვირებია, ლურჯი – ემას.

პარასკევის ტოლს პატარა შენიშვნა დავამატე:

„არ ჰკითხო, ვის ეძახის დედამ მამას იქ.“

შენახვის შემდეგ ტელეფონი ჯიბეში ჩავყარე და სამსახურში წავედით.