ბიჭი, რომელიც ერთი წლის განმავლობაში ყოველ კვირა ურეკავდა ზარს და ერთსა და იმავე კითხვას სვამდა ჩვენს ოჯახს სულ შეცვალა იმ დღეს, როცა აღარ მოვიდა
ბიჭი, რომელიც ერთი წლის განმავლობაში ყოველ კვირა ურეკავდა ზარს და ყოველთვის ერთსა და იმავე
ბიჭი ყოველ საღამოს სუფრას კიბის კალთაზე ტოვებდა, დედამ კი როცა თვალთვალი გაუკეთა, გაიგო, ვის ამარაგებდა საიდუმლოდ
ბიჭი ყოველ საღამოს კიბის კალთაზე თეფშს ტოვებდა საკვებთან ერთად, და როცა დედამ ბოლოს მისი
მეზობლის ბიჭმა ჩვენთან ჭურჭელი საკვებით დატოვა, და მხოლოდ მაშინ მივხვდი, ვინ იყო ის, როცა მამამ გამოყვირა
მეზობლის ბიჭი მუქედ უცქერდა ჩვენი კარიასკენ კვებით, და მხოლოდ მას შემდეგ, რაც მამამ ხმამაღლა
მეზობლები ეგონათ, რომ ბატონი ჰარისი ძაღლს ისევ უყვიროდა, მაგრამ იმ დილით ყვირილი შეწყდა და მისი ჩუმი სამზარეულოს ერთადერთი ხმაურის წყარო ჩაიდანი იყო
მეზობლები ეგონათ, რომ ბატონი ჰარისი ძაღლს ისევ უყვიროდა, მაგრამ იმ დილით ყვირილი შეწყდა და
ბიჭი, რომელიც ყოველთვის აბრუნებდა უგულშემატკივროდ მიტოვებულ უცნაურ ძაღლს, სანამ თავშესაფრის თანამშრომელმა მიზეზი მიხვდა, რატომ იყო ის ყოველთვის ცალ-ცარში
ბიჭი, რომელიც კვლავ და კვლავ აბრუნებდა ძაღლს, რომელიც არ ეკუთვნოდა, სანამ თავშესაფრის თანამშრომელმა არ
ბიჭი, რომელმაც ყოველ კვირა ერთსა და იმავე ძაღლს თავშესაფარში აბრუნებდა და წერილი დაწერა, რამაც მოხალისეები ცრემლებამდე მიიყვანა
ბიჭმა, რომელიც ყოველ კვირა ერთსა და იმავე ძაღლს თავშესაფარში აბრუნებდა, დაწერა მოკლე წერილი, რამაც
ნათქვამი, რომელსაც მოხუცმა მამაკაცმა ჩემი საკრედიტო კალათაში ჩარიცხვა მხოლოდ სამი სიტყვა ჰქონდა: დახმარება ჩემი ძაღლი
ნათქვამი, რომელსაც მოხუცმა მამაკაცმა ჩემი საკრედიტო კალათაში ჩააგდო, მხოლოდ სამი სიტყვა ჰქონდა: „დახმარება ჩემი
დღე, როცა ლეო ფანჯარასთან დალოდებას შეწყვიტა ემამ გერიო ცნო, რომ მისი მამა აღარასდროს დაბრუნდებოდა, მაგრამ ძველი ძაღლი მაინც ყოველ საღამოს საბანს კარს აყოლიებდა
დილა, იმ დღეს, როცა ლეო ფანჯარასთან დალოდებას შეწყვიტა, ემამ გააცნობიერა, რომ მისი მამა არასდროს
ხანდაზმული მამაკაცი, რომელიც κάθε კვირას თავშესაფარში მოდის და იმავე ძაღლს ეკითხება, რომელიც არავის სურს
ხანდაზმული მამაკაცი, რომელიც κάθε კვირას თავშესაფარში მოდის და იმავე ძაღლს ეკითხება, რომელიც არავის სურს,
პარკის სკამზე მჯდომი ქალი კანკალებდნენ და მტრედებს კვებავდა, სანამ ემა არ მიხვდა, რომ მოხუცი ქალი ახალ პურს იმ ადამიანისთვის ინახავდა, რომელიც არასდროს მოსულა
პარკის სკამზე მჯდომი ქალი კანკალებდი ხელებით გამუდმებით აჭმევდა თუთიყუშებს, სანამ ემა არ მიხვდა, რომ
დღე, როცა ლეო გაქრა
დღეს, როცა ლეო გაქრა, ემა თავის რჩეულ წითელ თასს კარებთან დებდა და შვილს ეუბნებოდა,