მოვკალათდი, ჩავრთე ჩემი სატელევიზიო შოუ და ბოლოს გადავწყვიტე, მეჭამა ფორთოხალი, რომელიც ასე ლამაზად იდო დახლზე – კაშკაშა, მკვრივი და სურნელოვანი, თითქოს იდეალური საჭმელი ყოფილიყო.
კანის გაფცქვნისა და ახალი ციტრუსის არომატის დაგემოვნების შემდეგ, ფრთხილად დავიწყე ხილის ნაჭრებად დაჭრა. ყველაფერი იდეალურად გამოიყურებოდა… სანამ ფორთოხლის ცენტრში არ ჩავიხედე.
წვნიან ნაჭრებს შორის თითქოს უცხო არსება იმალებოდა – მუქი, მკვრივი, მრავალშრიანი და სრულიად განსხვავებული ჩვეულებრივი გულისგან.
პირველი რაც ვიფიქრე იყო, რომ შიგნით ფორთოხლის რაღაც მეორე, მახინჯი „ყლორტი“ გაიზარდა. მაგრამ ისე გამოიყურებოდა, თითქოს დიდი ხნის წინ არასწორი მიმართულებით წასულიყო: ფხვიერი ტექსტურა, მონაცრისფრო კიდეები და უსიამოვნო, ნესტიანი სუნი, რომელიც საერთოდ არ მახსენებდა ციტრუსს.
მაშინვე ღრიალებდა. ფორთოხალს ჩვეულებრივ ნაჭრებად ვჭამ, შიგნით ჩახედვის გარეშეც კი. წარმოიდგინეთ, რა შეიძლებოდა მომხდარიყო, თუ ამ საზიზღრობას ავტომატურად შევუკბენდი.
ინტერნეტში შევედი და ვცდილობდი გამერკვია, რა ბუნების სასწაული იყო ეს – და შედეგებმა მხოლოდ გააუარესა სიტუაცია. აღმოჩნდა, რომ ჩემს ფორთოხლის შიგნით მეორე, დეფორმირებული ფორთოხალი იწყებდა ფორმირებას, რომელიც უკვე გაფუჭებული იყო და სავარაუდოდ, სოკოთი იყო ინფიცირებული.
ამ მასას ერთი შეხედვითაც კი მადა მყისიერად გამიქრა. ამაზე ფიქრიც კი უსიამოვნოა.
მას შემდეგ ყველა ხილს ვამოწმებ, თუნდაც ყველაზე იდეალურად შესახედაობის ხილებს. რადგან, როგორც ირკვევა, მოულოდნელი „სიურპრიზები“ ხშირად იქ იმალება, სადაც ყველაზე ნაკლებად ელი…
