საინტერესოა იცოდე
დილით, როდესაც საქმეების მოსასწრებად იჩქარებთ, ცივ მანქანაში ჩაჯდომა გამოწვევაა, თუნდაც შემოდგომაზე, რომ აღარაფერი ვთქვათ
მწიფე ასაკის ქალების ხელები შეიძლება — და უნდა — გამოიყურებოდეს მოვლილად და მიმზიდველად. და
კოლუმბიის ტროპიკულ ტყეებში არქეოლოგებმა აღმოჩენა გააკეთეს, რომელსაც უკვე სამხრეთ ამერიკის ისტორიაში ერთ-ერთ ყველაზე მნიშვნელოვნად
აეროპორტი გიგანტური ფუტკრის სკასავით ზუზუნებდა. ხალხი ჩქარობდა, ჩემოდნები ფილებზე ხმაურით ეყარა, განცხადებები ერთმანეთის მიყოლებით
დიდხანს დაფიქრდა, დათანხმდებოდა თუ არა. ის თითქმის ორჯერ უფროსი იყო მასზე – სერიოზული, მდიდარი
ტყე მშვიდი იყო, აგვისტოს ნაზი მზის ქვეშ იყო გახვეული. ჰაერში მშრალი ფიჭვის, მტვრის და
ჩერნოგორიის სანაპიროსთან დილაადრიან. ზღვა მშვიდია, ცა მოწმენდილია, მზე ჰორიზონტს მაღლა ამოდის. სამი მეთევზე –
დღეს დილით ჩემს კართან გადაშლილი სცენა გასაოცარი იყო – თითქოს პაწაწინა ბუნებრივი სანახაობა ყოფილიყო,
ეს სამხრეთით მდებარე პატარა სოფელში მოხდა. ზაფხულის სიცხე ღამითაც კი გრძელდებოდა და 62 წლის
ეს ოქტომბრის დასაწყისში მოხდა. ჰაერში უკვე შემოდგომის სუნი იდგა – სველი ფოთლები, ჟანგიანი მოაჯირები,
მზე ნელა ჩადიოდა მთების უკან და ცას ოქროსფერ-ვარდისფერს ღებავდა. ქარს ფიჭვისა და სიცივის სურნელი
ღამე სრულიად ბნელი იყო. თოვლი ზეწრებად ცვიოდა, ქარი ისე ღრიალებდა, თითქოს მიწიდან ყველა ცოცხალი